Home / Jaargang 24 (2012)-Nummer 4 / Adviseren in de kinder- en jeugdpsychiatrie

Adviseren in de kinder- en jeugdpsychiatrie   Jan Meerdinkveldboom

Jan Meerdinkveldboom

Jan Meerdinkveldboom is kinder- en jeugdpsychiater en systeemtherapeut, werkzaam aan de adolescentenkliniek van Pro Persona in Tiel. E-mail: jan@mdvb.demon.nl.

Klik hier voor een overzicht van alle artikelen van deze auteur.

Van lineaire naar circulaire causaliteit

Als bij een aanmelding bij de jeugd-ggz niet direct duidelijk is wat er aan de hand is, wordt een uitvoerig diagnostiekproces doorlopen. Ouders en jeugdige gaan vaak uit van een lineaire causaliteit: de problematiek van het kind is een gevolg van bepaalde, veronderstelde kindfactoren, terwijl de hulpverlener daarnaast ook systeemfactoren vermoedt, op zijn minst als onderhoudende factor. Bij de meeste onderzoeken worden op dit laatste gebied gegevens verzameld die de ontstane gezinspatronen verhelderen en verklaren. In het adviesgesprek kan met behulp daarvan uiteengezet worden op welke wijze de problemen bij het kind het functioneren van het gezin hebben beïnvloed. Daaruit vloeien adviezen voort die niet alleen de behandeling van het kind betreffen, maar ook duidelijk maken welke systeeminterventies gewenst zijn.

Summary Consultation in child and adolescent psychiatry. From linear to circular causality.

In child and adolescent mental health care an extensive diagnostic procedure is conducted, when on admission the patient’s problem is not immediately clear. Parents and youngster often start from a linear causality: the youngster’s problems result from certain supposed child factors, whereas the professional suspects the presence of additional system factors, as maintaining factors at least. During most diagnostic trajectories data about these factors are collected that clarify and explain the family patterns that have arisen. In the advisory consultation this helps to explain how the child’s problems have influenced the family’s functioning. As a consequence, the advice given concerns not only the child’s treatment, but also clarifies which system interventions are advisable.